( اشاره به آفريننده آسمان و زمين است كه مىگويد : او موجودات را إِطْعَام مىكند و نيازى به خوراك ندارد ) . ( وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ - 57 / ذاريات ) پيامبر عليه السّلام فرمود : ( إذا اسْتَطْعَمَكُمُ الإمامُ فَأَطْعِمُوهُ » . يعنى هر گاه امام از روى رأفت و مهربانى از شما يارى خواست و كارى به شما تفويض نمود به او بپيونديد و او را يارى رسانيد . رجلٌ طَاعِمٌ : مرد نيكوحال . مُطْعَمٌ : نيكبخت و با روزى . مِطْعَامٌ : كسى كه ديگران را زياد إطعام مىكند . مِطْعَمٌ : خوش خوراك و پرخور . طُعْمَة : غذا و آنچه خورده مىشود . طعن : الطَّعْن : نيزه زدن يا شاخ زدن و هر چيزى كه از اين نوع زدن باشد . تَطَاعَنُوا و اطَّعَنُوا : يكديگر را با نيزه زدند . اين واژه براى ، طعنه زدن و غيبت كردن و ناسزاگويى هم استعاره شده است ، در آيات : ( وَ طَعْناً فِي الدِّينِ - 46 / نساء )

--> انفاق كنيد پاسخ مىدهند آيا به كسانى كه اگر خدا مىخواست به آنها غذا مىداد ، غذا دهيم ؟ بديهى است كه اين آيه نمودار يك جريان فكرى كفر پيشگان است كه مىپندارند سرمايه و زر و سيم كه از راه استثمار ديگران و حقوق ضعفاء انباشته كرده‌اند مزيّتى براى آنها است و به ديگران هم اگر خدا مىخواست عطاء مىكرد ، اين گونه سخنان ياوه و پوچ همواره از سوى مستكبرين اظهار مىشود و براستى چه گمراهى فكرى بالاتر از اين كه نمىدانند حقوق ديگران را پايمال نموده و آبادى كاخشان بگفتهء امير المؤمنين عليه السلام از ويرانى كوخ نشينان است كه فرمود ( فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ - 19 / ذاريات ) و همين حقوق ربوده شده سائل و محروم است كه آنها را آنچنان نموده است نه چيز ديگر .